Выдаў “Кароткі расейска-беларускі вайсковы слоўнік”, “Расейска-беларускі вайсковы слоўнік” на 8000 слоў (сумесна з С. Чыславым), “Шыхтовы статут Беларускага войска”, навучальны дапаможнік “Стэнаграфія”, кнігі вершаў “Пагоня за мову”, “Мой Грунвальд”, “Лідскія скрыжалі”.
Напісаў краязнаўчае эсэ “Сейлавічы: крэскі на белай пляме”, аўтабіяграфічнае эсэ “З беларускай мовай па жыцці”, гістарычныя паэмы “Літва”, “Рацібор”, “Давыд Гарадзенскі”, “Пра князя і Мікіту”. Пераклаў з польскай мовы 31 баладу Яна Чачота з цыкла “Спевы пра даўніх ліцвінаў”, пераклаў з рускай мовы паэму М. Лермантава “Ліцьвінка”.
Ініцыятар і ўдзельнік ажыццяўлення многіх краязнаўчых і адраджэнцкіх праектаў на Лідчыне. У 2006 годзе пры падтрымцы лідскіх уладаў вывез з Менска ў Мінойты (Лідскі р-н) бібліятэку Саюза беларускіх пісьменнікаў, арганізаваў расчыстку сядзібы Ігната Дамейкі ў Заполлі.
Камітэтам ушанавання ўганараваны медалём Браніслава Тарашкевіча “За абарону роднай мовы”. На стэле “Змагарам за родную мову” у прыватным музеі А. Белага ў Старых Дарогах у 2005 годзе ўстаноўлены бронзавы барэльеф С. Судніка.
Вы можете оставить свои вопросы об истории Лидчины ниже в комментариях.
